Royal Enfield Guerilla 450: Είναι η ιδανική μοτοσικλέτα πόλης;

 

Έχω ένα πρόβλημα, δε συμπαθώ τα scooter, θέλω να αλλάζω ταχύτητες, να βρίσκομαι πάνω σε μια μοτοσικλέτα και να μπορώ να δω έστω και λίγο απ’ τα σωθικά της. Κι ας με παιδεύει με τον όγκο της. Δηλαδή αν ήθελα να μετακινούμαι στην πόλη με δίκυκλο δε θα διάλεγα ποτέ scooter. Είναι και ζήτημα αισθητικής. Δεν μου αρέσουν, έχουν μεγάλες επιφάνειες με πλαστικό, αδιάφορο ήχο, τα πόδια βρίσκονται πάνω στο δάπεδο, δεν αγκαλιάζουν το ρεζερβουάρ …

Ενώ το Guerilla 450 της Royal Enfield αγγίζει το τέλειο ως πρόταση για μοτοσικλέτα πόλης. Ας το δούμε όμως από όλες τις πλευρές. Αισθητική; Εδώ έχουμε ένα περίεργο πάντρεμα κλασικού με μοντέρνου στυλ, το οποίο είτε θα σας αρέσει είτε όχι. Αν θέλετε ντε και καλά να έχει μόνο ρετρό εμφάνιση δεν θα ικανοποιηθείτε. H Royal Enfield στοχεύει και στο νεανικό κοινό, ή μάλλον περισσότερο στο νεανικό, γι αυτό και βλέπουμε αυτή τη μίξη, πετυχημένη κατά τη γνώμη μου, μακρόστενη σιλουέτα, με απουσία πίσω φωτιστικού σώματος – τα φλας παίζουν αυτόν τον ρόλο – μοντέρνο ψαλίδι και μια όμορφη TFT οθόνη στοιχεία που υπάρχουν και στο adventure bike αδελφάκι του, το Himalayan 450 που είχαμε οδηγήσει πέρσι.

Συνεχίζουμε όμως, γιατί το Guerilla 450 έχει ένα μηχανικό σύνολο που αποδίδει 40 άλογα, μονοκύλινδρο, ροπάτο, μ’ ένα κιβώτιο βούτυρο και έναν μαλακό συμπλέκτη που σου κάνει τη ζωή εύκολη, πολύ εύκολη, στο αστικό περιβάλλον. Συνηγορεί σ’ αυτό και το βάρος του, 185 κιλά, λίγο πιο βαρύ απ’ τους ανταγωνιστές του, βλέπε Triumph Speed 400 & Scrambler 400X, αλλά καλοζυγισμένο, και με χαμηλό ύψος σέλας, εδώ μας τα χαλάει λίγο για εμάς τους ψηλούς, θα χρειαστείτε λίγα εκατοστά παραπάνω για να μην λυγίζουν τα γόνατά σας πολύ.

Απρόσκοπτη λοιπόν η μετακίνηση ακόμα και σε συνθήκες χαοτικού μποτιλιαρίσματος ενώ μόλις ο δρόμος ανοίξει και κατευθυνθείτε σε μέρη με στροφές θα εκπλαγείτε από το πόσο σπορτίφ έχουν κάνει οι Ινδοί αυτή τη μοτοσικλέτα, πραγματικά απολαυστική!

Έχοντας κατά νου τα Triumph που είχαμε οδηγήσει, θα επεσήμανα ως διαφορά την πιο στιβαρή αίσθηση που σου δίνει το Guerilla 450. Είναι σαν να οδηγάς μια μεγαλύτερη μοτοσικλέτα, και πιστεύω ότι αν είναι ένα στοιχείο που αποζητάς σ’ αυτή την κατηγορία, θα στραφείς προς τη Royal Enfield. Η θέση οδήγησης είναι ακριβώς στη μέση σε σχέση με τους βρετανούς ανταγωνιστές του. Το τιμόνι βρίσκεται λίγο πιο ψηλά απ’ ό,τι στο Speed 400 αλλά πιο χαμηλά από το Scrambler 400X. Έξτρα πόντος κι εκεί για το Guerilla 450. Προσεγμένη φαίνεται και η ποιότητα κατασκευής αν και εδώ τα Triumph κερδίζουν στις λεπτομέρειες.

Τελικά, οι μοτοσικλέτες αυτές είναι τόσο κοντά που αυτό που θα αποτελέσει και το κύριο κριτήριο επιλογής θα είναι το ποια σ αρέσει αισθητικά. Οδηγείστε τις λοιπόν κι εσείς για να διαλέξετε αυτή που σας ταιριάζει καλύτερα.

Το Guerilla 450 είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση σ’ αυτή την κατηγορία, κι ενώ όταν το καβάλησα την πρώτη μέρα σκεφτόμουν ότι θα προτιμούσα το αδερφάκι του Himalayan 450 λόγω και της δυνατότητάς του να κινηθεί εκτός δρόμου, μετά από μια βδομάδα μαζί του κατέληξα ότι θα έπαιρνα το Guerilla γιατί είναι πιο παιχνιδιάρικο, πιο ελαφρύ και το νιώθεις πιο αγχολυτικό μέσα στους δρόμους της πρωτεύουσας. 

Το Royal Enfield Guerilla 450 μας παραχώρησε για δοκιμή η Muvus.

 Κείμενο και φωτογραφίες: Σπύρος Γλύκας